A Literary Criticism of Horace’s Epode 4

Horace Epode 4: Lupis et agnis quanta Sortito obtigit, tecum mihi discordia est, Hibericis peruste funibus latus et crura dura compede. licet superbus ambules pecunia, fortuna non mutat genus. videsne, sacram metiente te viam cum bis trium ulnarum toga, ut ora vertat huc et huc euntium liberrima indignatio? ‘sectus flagellis hic triumviralibus praeconis ad fastidium arat Falerni mille fundi iugera et Appiam mannis terit sedilibusque magnus in primis eques Othone contempto sedet. quid attinet tot ora navium gravi rostrata duci pondere contra latrones atque servilem manum hoc, hoc tribuno militum?’ Analysis: The subject of this poem is a parvenu, a freed slave who has subsequently acquired great wealth and is now ‘flaunting’ it around. The tone of the poem appears to be […]

A Literary Criticism of Euripides’ Cyclops

Cyclops – lines 316-328: ὁ πλοῦτος, ἀνθρωπίσκε, τοῖς σοφοῖς θεός, τὰ δ᾽ ἄλλα κόμποι καὶ λόγων εὐμορφία. ἄκρας δ᾽ ἐναλίας αἷς καθίδρυται πατὴρ χαίρειν κελεύω: τί τάδε προυστήσω λόγῳ; Ζηνὸς δ᾽ ἐγὼ κεραυνὸν οὐ φρίσσω, ξένε, οὐδ᾽ οἶδ᾽ ὅ τι Ζεύς ἐστ᾽ ἐμοῦ κρείσσων θεός. οὔ μοι μέλει τὸ λοιπόν: ὡς δ᾽ οὔ μοι μέλει ἄκουσον: ὅταν ἄνωθεν ὄμβρον ἐκχέῃ, ἐν τῇδε πέτρᾳ στέγν᾽ ἔχων σκηνώματα, ἢ μόσχον ὀπτὸν ἤ τι θήρειον δάκος δαινύμενος ἑστιῶ τι γαστέρ᾽ ὑπτίαν, εἶτ᾽ ἐκπιὼν γάλακτος ἀμφορέα πλέων κρούω, Διὸς βρονταῖσιν εἰς ἔριν κτυπῶν. Analysis: Immediately following the pleading rhesis of Odysseus as he attempts to convince Polyphemus that the fighting at Troy was as much for the Cyclopes’ benefit as it was the Greeks, this passage marks the beginning of Polyphemus’ […]

A Literary Criticism of Homer’s Odyssey IX

Homer Odyssey IX.387-397: ὣς τοῦ ἐν ὀφθαλμῷ πυριήκεα μοχλὸν ἑλόντες δινέομεν, τὸν δ᾽ αἷμα περίρρεε θερμὸν ἐόντα. πάντα δέ οἱ βλέφαρ᾽ ἀμφὶ καὶ ὀφρύας εὗσεν ἀυτμὴ γλήνης καιομένης, σφαραγεῦντο δέ οἱ πυρὶ ῥίζαι. ὡς δ᾽ ὅτ᾽ ἀνὴρ χαλκεὺς πέλεκυν μέγαν ἠὲ σκέπαρνον εἰν ὕδατι ψυχρῷ βάπτῃ μεγάλα ἰάχοντα φαρμάσσων: τὸ γὰρ αὖτε σιδήρου γε κράτος ἐστίν ὣς τοῦ σίζ᾽ ὀφθαλμὸς ἐλαϊνέῳ περὶ μοχλῷ. σμερδαλέον δὲ μέγ᾽ ᾤμωξεν, περὶ δ᾽ ἴαχε πέτρη, ἡμεῖς δὲ δείσαντες ἀπεσσύμεθ᾽: αὐτὰρ ὁ μοχλὸν ἐξέρυσ᾽ ὀφθαλμοῖο πεφυρμένον αἵματι πολλῷ. Analysis: This passage from Odyssey IX marks what is in many ways, the Kairos of the Cyclopeia. Odysseus has planned how he is to debilitate the Cyclops without impeding his chances of escape, prepared his instrument of attack and after a notable […]

Contrasting Pindar, Sophocles and Aristophanes

Pindar’s Pythian; Sophocles’ Ajax; Aristophanes’ Birds Pindar Pythian II.49-52: θεὸς ἅπαν ἐπὶ ἐλπίδεσσι τέκμαρ ἀνύεται, θεός, ὃ καὶ πτερόεντ᾽ αἰετὸν κίχε, καὶ θαλασσαῖον παραμείβεται δελφῖνα, καὶ ὑψιφρόνων τιν᾽ ἔκαμψε βροτῶν, ἑτέροισι δὲ κῦδος ἀγήραον παρέδωκ᾽. Sophocles Ajax 758-61: τὰ γὰρ περισσὰ κἀνόνητα σώματα πίπτειν βαρείαις πρὸς θεῶν δυσπραξίαις ἔφασχ᾽ ὁ μάντις, ὅστις ἀνθρώπου φύσιν βλαστὼν ἔπειτα μὴ κατ᾽ ἄνθρωπον φρονῇ. Aristophanes Birds 1236-1257: Πισθέταιρος ὄρνιθες ἀνθρώποισι νῦν εἰσιν θεοί, οἷς θυτέον αὐτούς, ἀλλὰ μὰ Δί᾽ οὐ τῷ Διί.   Ἶρις ὦ μῶρε μῶρε μὴ θεῶν κίνει φρένας δεινάς, ὅπως μή σου γένος πανώλεθρον Διὸς μακέλλῃ […]

Republic X: A Brief Look at Plato on Tragedy

Plato Republic X.605c-d: οὐ μέντοι πω τό γε μέγιστον κατηγορήκαμεν αὐτῆς. τὸ γὰρ καὶ τοὺς ἐπιεικεῖς ἱκανὴν εἶναι λωβᾶσθαι, ἐκτὸς πάνυ τινῶν ὀλίγων, πάνδεινόν που. τί δ᾽ οὐ μέλλει, εἴπερ γε δρᾷ αὐτό; ἀκούων σκόπει. οἱ γάρ που βέλτιστοι ἡμῶν ἀκροώμενοι Ὁμήρου ἢ ἄλλου τινὸς τῶν τραγῳδοποιῶν μιμουμένου τινὰ τῶν ἡρώων ἐν πένθει ὄντα καὶ […]